روزی روزگاری: نه شهری بود و نه کودکی
[vc_row][vc_column][vc_column_text] Once upon a time, there was no city and no childhood Nasser Fakouhi A lament for a city that was not, mourning for an unborn child who died. Tehran:...
ناصر فکوهی
اوپنهایمر: سفر به بیهودگی
[vc_row][vc_column][vc_column_text] Oppenheimer (2023) ناصر فکوهی: آنچه میتوان از یک فیلم ارزشمند انتظار داشت باید چیزی فراتر از صحنهپردازیها، جلوههای ویژه، بازی هنرپیشگان، حرکات دوربین، دکوپاژ و نورپردازی باشد. دستکم این...
عشق در زبان اشیا: «من آدم تو هستم»
[vc_row][vc_column][vc_column_text] I'm Your Man (2021) ناصر فکوهی دستکم از زمانی که استنلی کوبریک[1] در شاهکار آیندهنگر خود: «2001: یک اودیسۀ فضایی»[2] (1968)، بیش از نیمقرن پیش احتمال تقابل خطرناک میان...
ساختزدایی یک مثلث مدرن: شهر، کار، بازی
[vc_row][vc_column][vc_column_text] Dismantling a modern triangle: city, work, game | Naser Fakouhi If the Lefebvre revolution occurs, we can consider the game as overstep. Otherwise, almost all the world’s cities, except...